Giryon

Nazar Eshonqulning «Giryon» romani inson ongi va ruhiy iztiroblar haqidagi falsafiy psixologik asar. Romandagi voqelik irratsional holatlarda xotira, tush va haqiqat chegaralari bilan o‘zaro aralashib ketadi. Roviy - universitetda ma’ruza o‘quvchi, hayotdan uzilgan ziyoli o‘zi, ichki «men»i, Iblis va Xudo timsollari bilan suhbatda yashaydi. Asarning markaziy qahramonining ichki monologi orqali muallif zamonaviy insonning ruhiy bo‘shliqqa, ma’no yo‘qotishiga, ishonch va ishq tanazzuliga nazar tashlaydi. «Giryon» - ko‘z yosh emas, balki ruhning fig‘oni. Unda Xudo, Iblis, inson va san’at haqidagi bahslar, badiiy timsollar orqali ma’naviyatning yangi dramasi tuzilgan. Bu roman Nazar Eshonqul ijodining teran va zamonaviy nuqtasi bo‘lib, u o‘quvchini o‘z ruhiy dunyosining chuqurligini ko‘rishga chorlaydi.