Yashil mil

Qamoqxonadagi faoliyatim davomida yetmish sakkiz bor qatl jarayoniga shohid bo'lganman. Ularning har birini so'nggi nafasimgacha unutolmasam kerak. Nazarimda, mahkumlar chinakam qo'rquvni qo'l-oyoqlari kursiga mahkamlanayotganda his etishardi. Nigohlarida o'lim daxshati akslanar, oyoqlari harakatdan qolib, a'zoyi badanlari, hatto tomirlarida oqayotgan qonlari ham muzlab qolardi. Ayni lahzada hayotning naqadar shirinligini, dunyoda undan-da yoqimliroq lazzat topilmasligini anglashardi. Sarosimali damda o'zlari ham yaxshi tushunmagan gaplarini aytishlari hamono boshlariga qora qopqich kiydirilar, mazkur chora ularga qo'llanilayotgan bo'lsa-da, aslida atrofdagilar jon berayotgan odamni kuzatib qiynalmasligi uchun shunday qilinardi.